Za tydzień obędzie się prezentacja drugiej encykliki papieża Benedykta XVI. “Zbawieni nadzieją” ma być hymnem pochwalnym na cześć drugiej cnoty, która obok miłości i wiary powinna wyznaczać drogi chrześcijaninowi. Czekam z niecierpliwością na tekst, który zapewne ukaże sie w okresie Bożego Narodzenia. Myślę, że będzie ona równie pobudzająca umysł i serce, jak “Deus Caritas Est”.
Oczywiście, nadzieja ukierunkowana jest przede wszystkim eschatologicznie. Myślę jednak, że chrzescijańska nadzieja odnosi się tez po części do naszego ziemskiego porządku. Nieco trywializując temat – po dzisiejszym expose premiera Tuska tej nadziei nam trzeba jak chleba – nadziei, że obecny rząd zamierza coś zrobić (oczywiście poza boiskami w każdej gminie). Osobiście mam nadzieję, że Donald Tusk oprzytomnieje i zacznie czytać pisma, które podpisuje. W tym tygodniu własnym podpisem zatwierdził dymisję wiceministra Karskiego, po czym nie będąc chyba świadomym teg, co uczynił, opowiadał dziennikarzom, ze sam nie wie dlaczego jeszcze go nie odwołał i uznał, że jest to znak niechęci do odwetu politycznego. MAm nadzieję, że Tusk nie podpisze aktu wojny i nie stwierdzi później, że żałuje, iż tego nie zrobił.
