Im mniej, tym więcej

Ostatnie wyniki badania opinii publicznej informują, iż sześciomiesięczne rządy ekipy Donalda Tuska skutkują niemal 50% poparciem. W pierwszym odruchu, człowiek uczciwy powinien staną do kolejki z gratulacjami - mamy w końcu dobry, skuteczny rząd.

Tak uczyniłbym z pewnością, gdyby nie kilka wątpliwości. Skąd bierze się takie poparcie? “Rząd zapowiedzi” - tak nazwałbym obecnie rządzących. Cięgle słychać, czego nie uczynią (ostatnią zapowiedzią jest plan oddłużenia szpitali). Zazwyczaj jednak nic się nie dzieje. Premier uśmiecha się z miłością, a jego ministrowie objawiają swoje nieudane pomysły. Wystarczy niewielka krytyka społeczna (bo na wielki krzyk żadne media sobie nie pozwolą) i pomysł schodzi z agendy. Rząd rakiem wycofuje się nawet ze swych sztandarowych pomysłów (np. odbiurokratyzowanie, liberalizm).

Rządzący chyba wzięli sobie do serca zasadę przekory Adamieckiego. Postanowili nic nie robić, by nie wywoływać oporu. Widocznie już żyjemy w kraju piękna, mądrości i dobrobytu, w którym lepiej niczego nie zmieniać, by zepsuć.

Poczekam jeszcze z rok lub dwa, i może wówczas pobiegnę z gratulacjami!

P.S. Ciekawe, jak zachowywałyby się media, gdyby Giertych wystąpił z propozycjami obecnej p. minister, a Ziobro ograniczał dostęp do zawodów prawniczych jak Ćwiąkalski.