Fronda - za a nawet przeciw

Ostatnie publiczne doświadczenia aborcyjne dotyczące 14-latki spowodowały dyskusję na temat dopuszczalności dokonania aborcji. Ze względu na nieletniość dziewczyny miała ona prawo do zabicia swego dziecka. Zaklasyfikowano to jako gwałt. Sprawca, jak rozumiem, odpowie za gwałt. Problem polega na tym, ze sam jest nieletni i nie wiadomo zatem kto kogo zgwałcił. To żart oczywiście! Ktokolwiek miał do czynienia z gimnazjalistami, wie do czego są zdolni w sferze seksu. A że seks w tym wieku jest zły i nieodpowiedzialny, to chyba oczywiste. Ale nie o tym chciałem pisać …

Minister Zdrowia wskazała owej dziewczynce szpital, w którym mogła usunąć ciążę i rzeczywiście to zrobiła. Osoby związane ze środowiskiem “Frondy” zorganizowały akcję, by przesyłać do biskupa wiadomości z podejrzeniem o pomocnictwo w przestępstwie kanonicznym zagrożonym ekskomuniką. Reakcją było szaleństwo nienawiści mediów niekatolickich. Media katolickie, jak zazwyczaj, nabrały wody w usta. Nikt nie zastanawiał się jaka jest prawda i gdzie jest dobro.

Faktem jest, że przedstawiciele hierarchii kościelnej rzadko wspominają o konsekwencji duchowej aborcji i pomocnictwa w zabijaniu dzieci. Aborcja łączy się dla matki i lekarza automatycznym wyłączeniem z Kościoła czyli ekskomuniką. Jedność z Kościołem można odzyskać jedynie przez spowiedź w specjalnie do tego celu wyznaczonym kościele. Takie są fakty. Faktem jest również, ze akcja frondystów, mimo mej długoletniej sympatii, była trochę nieprzemyślana. Czuło się nieco atmosferę stosów w słusznej sprawie. Myślę, że było to nieumiejętne. Koniecznie trzeba uświadamiać, że Bóg stawia wymagania wobec swoich wyznawców a przynależność do wspólnoty Kościoła “kosztuje”. Trzeba jednak pamiętać, że wojna duchowa z pogaństwem jest straszna i wymaga umiejętności - trzeba prosić Ducha o jej dar dla chwały Boga i zbawienia braci.

Jest jednak myśl godząca “za” i “przeciw” w tej sprawie. Takie zachowanie frondowców może być podyktowane ostrą walką ideologiczną po stronie idei lewicowych. Wiadomo, że w mediach publicznych pewne treści “nie przejdą”. Przykładem może być znany benedyktyński seksuolog, który chcą przedstawić niektóre aspekty antykoncepcji oraz metod naturalnych, spotkał się w kuluarach jedynie z “litanią” zakazów - “nie może pan mówić o …”. Chcąc zwrócić uwagę na znaczenie postępowania w stosunku do komunii Kościoła trzeba być może zaszokować, aby ktokolwiek chciał o tym powiedzieć na forum. Może pobudzi to też hierarchów Kościoła do jasnego określenia stosunku w tej sprawie.

A, to zależy!

Od nieco ponad 34 lat oglądam ten świat. Trochę już widziałem! Trochę doświadczyłem! Ciągle jednak tak wiele rzeczy mnie zadziwia!

Czasami zadziwienie światem jest oznaką świeżości. Życie bez zadziwienia jest pozbawione smaku! Dobrze jednak, jeżeli zadziwiamy się pięknem, dobrem, prawdą. Gorzej zdecydowanie, jeżeli nasze emocje skierowane są ku głupocie.

Niby przerośnięci jesteśmy pop-kulturą, postmodernizmem, relatywizmem, rzeczywistością wirtualną, światem medialnym i kilkoma jeszcze śmieciami. A jednak, błądzenie po odmętach nierozsądku powinno budzić negatywne reakcje.

Zastanawia mnie, jakie dalekosiężne konsekwencje będzie miało dla ludzkości porzucenie pytań o piękno, dobro i prawdę. Jak dalece jeszcze musimy błądzić, żeby się obudzić? Czy zdążymy się obudzić? Czy zrozumiemy, że tych wartości trzeba szukać, choćby przez całe życie nie znalazłoby się odpowiedzi?

Nie są to słowa osoby zanurzonej w żalu i desperacji. Mój nastrój jest co najmniej dobry, pogoda piękna, dzieci zdrowe. Dzisiaj jednak, jest Święto Ducha Prawdy i Mocy. Jeżeli odrzucimy Jego Prawdę pozbawimy się Jego Mocy.

Wolność przekonań?

Dzisiejszy “Dziennik” opisuje przypadek państwa Johnsów, którym brytyjski urząd odmówił prawa do adopcji ze względu na poglądy. Owo małżeństwo wychowało już 4 swoich dzieci oraz 18 sierot (sic!). Nie mozna im chyba odmówić doświadczenia i dobrej woli. Można by się domyślać, jakie to patologiczne poglądy mogłyby być podstawą do takich decyzji - pedofilia, dzieciożerstwo :), sadyzm, itp..

Nic z tego! Jedyną niedyspozycją tego małżeństwa była decyzja, iż nie chcą przekazywać swoim dzieciom poglądu jakoby homoseksualizm był dobry. Są zielonoświątkowcami i ich poglądy oparte są na Biblii, która głosi inaczej. W rozmowie z urzędnikami dalecy byli od oskarżania czy potępiania. Nie chcieli jedynie przekazywać innym poglądów, których nie podzielają.

Zanosi się na to, iż jedynie wspomnienie Ewangelii stanie się wykroczeniem a używanie słowa “grzech” równoznaczne będzie dyskryminacji. Tylko o czym ksiądz będzie mógł powiedzieć w homilii?

P.S. Informacji nie sprawdziłem osobiście, ale jeśli wierzyć autorowi wspomnianego artykułu, trybunał w Strasburgu zdecydował, iż odmówienie parze homoseksualnej prawa do adopcji jest przejawem dyskryminacji. Jeśli to nieprawda, prosze mnie uszczypnąć, bo chciałbym się szybko obudzić!

Zachwycony ortodoks

W dzisiejszej nauce Benedykt XVI wezwał wszystkich chrześcijan do życia umiarkowanego w używaniu. Nieumiarkowanie konsumpcji określił jako skutek braku nadziei. Chrześcijanie maja podstawy do nadziei.  Umiarkowanie jest nie tylko cechą ascetów, lecz również drogą do zbawienia wszystkich wierzących. Niezwykle cieszę się, że od chrześcijan zaczyna się tego wymagać. Taki stosunek do dóbr tego świata przestał być dziś zalecaną cnotą ewangeliczną, zaczął być nakazem sumienia.

Nadzieja coraz większa

Prawosławny arcybiskup Jeremiasz stwierdził, że obecnie w zasadzie prawosławni i katolicy utwierdzeni są, iż stanowią jeden Kościół. Mało tego, wyraził opinię, że większość Kościołów Prawosławnych jest gotowych uznać Biskupa Rzymu za “pierwszego spośród równych”. Pragną jedynie zachować odrębność jurysdykcyjną. Co to oznacza? Oznacza tyle, że jak Bóg da, to za naszego życia znów będziemy w pełni razem. Można się popłakać ze szczęścia. Żeby do tego nie doszło, przestanę pisać.

Początek Cywilizacji Miłości

Boże Narodzenie

Boże Narodzenie

Dzyń, dzyń, dzyń

Idzie Mikołaj

Brzęczą dzwonki

Bóg się rodzi

Renifery wcale nie jedzą pierogów z kapustą i grzybami

Bożonarodzeniowy szwedzki stół! Bo przecież Budda i Mahomet też się kiedyś urodzili, i Mojżesz i Maria Curie…

Bóg się rodzi! Jak ktoś się dobrze zastanowi to musi paść na twarz. Czy zastanawiałeś się kiedyś co to oznacza, że Bóg Najwyższy, Nieskończony, Wieczny się rodzi? Czy myślałeś kiedyś, że to małe dziecko, to Te, którego tchnienie podtrzymuje twoje życie; ba, ten, którego myśl daje istnienie wszystkiemu, co istnieje!?

Przez ten cud Bóg mówi nam dwie rzeczy. Po pierwsze, głosi, że życie człowieka zostało podniesione do nieskończonej godności, bo sam Bóg żyje takim właśnie życiem. Po drugie, że życie jest nasze indywidualne i nigdy do nas nie należy. Kto chciałby swoje życie zachować dla siebie, straci je. Życie jest nasze, byśmy daje je innym. Sam Bóg zrezygnował z własnej chwały, by dać ją nam. Nie tylko, ze nie jesteśmy samotną wyspą. Nie tylko, abyśmy mieli zauważać innych - my musimy stracić swoje życie dla innych - a wtedy zyskamy swoje życie i będziemy szczęśliwi.

Tu zaczyna się cywilizacja miłości!

Bóg mówi: “Twoje życie jest nieskończenie ważne, bo Ja stałem się człowiekiem. Naśladuj mnie i oddaj swoje życie dla innych, a będziesz szczęśliwy”. Kto utraci swe życie, zachowa je. To istota Ewangelii.

Diabeł nie mówił od razu “zabijajcie nienarodzonych! nie bądźcie wierni żonom i mężom! kradnijcie!”. On powiedział nam - szczęście zależne jest od realizacji twoich potrzeb, począwszy od fizjologicznych na potrzebie samorealizacji kończąc. Ty jesteś najważniejszy! Jak uczynisz siebie szczęśliwym, to i innym będzie lepiej! A ludzi sobie dopowiedzieli - więc dopuszczalne jest …

Diabeł mówi to samo co Bóg (”żyjecie, by być szczęśliwymi”), ale źródło szczęścia widzi odwrotnie. Ojciec kłamstwa, jak zwykle, odwraca wszystko do góry nogami. On jest dobrym strategiem - nie kwestionuje wprost Bożych słów, ale udaje je, naśladuje je, niezauważalnie podważając podstawy.

Budowanie cywilizacji miłości musi zacząć się od zdecydowanego odwrócenia myślenia o szczęściu, a ludzie sobie dopowiedzą, co jest dobre a co złe. Dopóki nie odwrócimy tej rzeki (tzw. psychologii humanistycznej, zresztą marginalizowanej i ośmieszanej przez główne nurty psychologii), nie mamy po co odzywać się w sprawach szczegółowych. Potrzebujemy odnowy podstawy myślenia. Boże Narodzenie to najlepsza na to chwila.

Wierni grożą Watykanowi

Jak donoszą zagraniczne media, wierni protestują przeciwko przeniesieniu relikwii św. Pio do nowej bazyliki. “Przeprowadzka” ma być odpowiedzią na ciągły wzrost zainteresowania postacią świętego oraz niewielką przestrzeń starej kaplicy. Grupa czcicieli skonfliktowała się w tej kwestii z opiekunami miejsca (kapucynami) oraz lokalnym biskupem a obecnie stosuje pisma protestacyjne do Watykanu.

Nie chcę wnikać w poboczne wątki, takie jak obiektywizm nowych potrzeb czy liczebność protestującej grupy. Kluczową sprawą jest postawa wierzącego względem hierarchii kościelnej oraz istoty władzy duchowej.

Ksiądz, biskup a nawet papież może się mylić w sprawach organizacyjnych dotyczących Kościoła. Niewykluczone, że i w tej sytuacji tak jest. Prawdą jest również, iż członkowie hierarchii kościelnej czasami ignorują i marginalizują oczekiwania i zamysły osób świeckich. Nie mam pojęcia, jaka jest prawda w tamtej sytuacji i nawet nie staram się tego osądzić.

Poraża mnie jednak pycha niektórych wierzących. Na naszym, polskim podwórku przerabialiśmy te lekcje w Kazimierzu. W natłoku słów o miłosierdziu, zgubiliśmy słowa: posłuszeństwo i pokora. O miłości Boga trzeba mówić w pełnym kontekście życia duchowego jednostki i całego Kościoła. Takie zachowania gorszą słabych, utwierdzają przeciwników i pogrążają samych rebeliantów.

P.S. Najlepszym, w mojej opinii, obrazem istoty życia chrześcijańskiego jest scena z życia św. siostry Faustyny. Owa święta, kierując się szlachetnymi pobudkami, nakładała na siebie coraz to nowe posty. Niektóre z nich ewidentnie szkodziły jej zdrowiu (nie chciała zjeść pomarańczy, wbrew poleceniu lekarskiemu). Chrystus upomniał ją i zabronił takich praktyk, nakazując posłuszeństwo Jego woli wyrażonej przez spowiednika (każdy post musi być poprzedzony pozwoleniem spowiednika). Jezus stwierdził również, że więcej chwały odda Bogu, gdy będzie rozważać mękę Krzyża, aniżeli przez samowolne ograniczenia.

Ta historia ukazuje drogę chrześcijanina - posłuszeństwo woli Boga i zachwycająca miłość do Chrystusa.

Czasami wierni, w dobrej intencji, nie wypełniają Jego woli, ale swoją!

Brawo Marek Jurek

„Postanowiliśmy przyznać Panu to wyróżnienie w uznaniu Pana wysokiego zaangażowania moralnego i obywatelskiego w pełne poszanowanie zasad katolickich i fundamentalnych wartości cywilizacji europejskiej, w szczególną ochronę podstawowych praw każdej istoty ludzkiej, na arenie krajowej i międzynarodowej”

Powyższe słowa są uzasadnieniem przyznania p. Markowi Jurkowi międzynarodowej nagrody im. Giuseppe Sciacca (VI edycja). Jury, które przyznało tę nagrodę pracowało pod przewodnictwem Profesora prawa Giuseppe Santaniello, Honorowego Przewodniczącego Rady Państwa Republiki Włoskiej. Oprócz p. Marka Jurka tę nagrodę otrzyma w tym roku również Przewodniczący Konferencji Episkopatu Włoch Kardynał Angelo Bagnasco. W przeszłości laureatem tej nagrody był m.in. kardynał Joseph Ratzinger (nagrodę odebrał w 2005 roku już jako Benedykt XVI). /Źródło: www.prawicarzeczypospolitej.org/

Gratuluję!

Porozmawiajmy o PPS

Lektura ostatniego numeru “Frondy” otworzyła mi oczy na dosyć istotny aspekt naszej, polskiej historii XX wieku. Ciekawy artykuł na temat idoli współczesnej lewicy okazał się materiałem analitycznym w kwestii socjalistycznych korzeni wielu Polaków. Musimy zacząć poważnie, tj. z szacunkiem dla prawdy, porozmawiać o naszej przeszłości. Informacje, jakie zdobyłem czytając ów artykuł, w nowym świetle ukazały mi postawę ideologiczną PPS-u i pozwoliły zrozumieć agresję, z jaką spotkała się ta formacja ze strony rosyjskich komunistów. W pamięci mam tekst “Spe Salvi” Benedykta XVI o postawie względem niesprawiedliwości na świecie i, w gruncie rzeczy ciepłe, słowa w odniesieniu do aktywności ideowej Marksa. Mając to na uwadze, jestem przekonany, że warto dzisiaj przywoływać tych ludzi, ich nadzieje i zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości społecznej. Bez wątpienia, papież jednoznacznie określa ideę socjalizmu za błędną, ale przecież uznaje motywacje ludzkie stojące za działaniami wielu XIX i XX wiecznych socjalistów. Spróbujmy więcej dowiedzieć się o polskim PPS-ie!

Matka w obronie swoich dzieci

24 kwietnia tego roku w Meksyku miał miejsce cud. W tym kraju wprowadzono prawo do aborcji na życzenie. Podczas mszy świętej w intencji dzieci nienarodzonych obraz Matki Bożej z Gwadelupe rozświetlił się w miejscu kobiecego łona. Światło w kształcie ludzkiego płodu widoczne było przez tysiące uczestniczących we mszy wiernych. Interesujące, dlaczego takie wydarzenie nie ujrzało światła dziennego w naszych mediach. Polityczna poprawność? Może Bóg czyha na kobiecą wolność wyboru?

Zapraszam do lektury: http://bpt_halina.republika.pl/gwadelupe-cud.html