“Za rozpoczęcie II wojny światowej i mordowanie Żydów odpowiadają Polacy. Powinni oni przeprosić za wypędzenia Niemców z Dolnego Śląska, a straty poniesione w wyniku hitlerowskiej agresji do komunistyczna propaganda” - te tezy usłyszał wrocławski poseł PiS Dawid Jackiewicz, podczas nagrywania programu dla szwajcarskiej telewizji publicznej.

Taką informację podała dzisiaj WP.

W zasadzie nie wiem nawet, czy wypada komentować takie zdarzenie. Nie uczyniłbym tego, lecz… w ostatniej “Frondzie” przeczytałem tekst stylizowany na część powieści, w której polski prezydent przeprasza za Holokaust i wypędzenia. Czytając to miałem wątpliwości co do uzasadnienia takich obaw.

Wątpliwości zniknęły, nawet jeżeli taka sytuacja nie była zaplanowana przez redakcję. Jeżeli można, bez odpowiedzialności karnej, w przestrzeni publicznej mówić takie rzeczy, to…

Jeśli MSZ nie ryknie solidnie, to marnie widzę los moich dzieci. Karabin na ramię…

Ostatnie publiczne doświadczenia aborcyjne dotyczące 14-latki spowodowały dyskusję na temat dopuszczalności dokonania aborcji. Ze względu na nieletniość dziewczyny miała ona prawo do zabicia swego dziecka. Zaklasyfikowano to jako gwałt. Sprawca, jak rozumiem, odpowie za gwałt. Problem polega na tym, ze sam jest nieletni i nie wiadomo zatem kto kogo zgwałcił. To żart oczywiście! Ktokolwiek miał do czynienia z gimnazjalistami, wie do czego są zdolni w sferze seksu. A że seks w tym wieku jest zły i nieodpowiedzialny, to chyba oczywiste. Ale nie o tym chciałem pisać …

Minister Zdrowia wskazała owej dziewczynce szpital, w którym mogła usunąć ciążę i rzeczywiście to zrobiła. Osoby związane ze środowiskiem “Frondy” zorganizowały akcję, by przesyłać do biskupa wiadomości z podejrzeniem o pomocnictwo w przestępstwie kanonicznym zagrożonym ekskomuniką. Reakcją było szaleństwo nienawiści mediów niekatolickich. Media katolickie, jak zazwyczaj, nabrały wody w usta. Nikt nie zastanawiał się jaka jest prawda i gdzie jest dobro.

Faktem jest, że przedstawiciele hierarchii kościelnej rzadko wspominają o konsekwencji duchowej aborcji i pomocnictwa w zabijaniu dzieci. Aborcja łączy się dla matki i lekarza automatycznym wyłączeniem z Kościoła czyli ekskomuniką. Jedność z Kościołem można odzyskać jedynie przez spowiedź w specjalnie do tego celu wyznaczonym kościele. Takie są fakty. Faktem jest również, ze akcja frondystów, mimo mej długoletniej sympatii, była trochę nieprzemyślana. Czuło się nieco atmosferę stosów w słusznej sprawie. Myślę, że było to nieumiejętne. Koniecznie trzeba uświadamiać, że Bóg stawia wymagania wobec swoich wyznawców a przynależność do wspólnoty Kościoła “kosztuje”. Trzeba jednak pamiętać, że wojna duchowa z pogaństwem jest straszna i wymaga umiejętności - trzeba prosić Ducha o jej dar dla chwały Boga i zbawienia braci.

Jest jednak myśl godząca “za” i “przeciw” w tej sprawie. Takie zachowanie frondowców może być podyktowane ostrą walką ideologiczną po stronie idei lewicowych. Wiadomo, że w mediach publicznych pewne treści “nie przejdą”. Przykładem może być znany benedyktyński seksuolog, który chcą przedstawić niektóre aspekty antykoncepcji oraz metod naturalnych, spotkał się w kuluarach jedynie z “litanią” zakazów - “nie może pan mówić o …”. Chcąc zwrócić uwagę na znaczenie postępowania w stosunku do komunii Kościoła trzeba być może zaszokować, aby ktokolwiek chciał o tym powiedzieć na forum. Może pobudzi to też hierarchów Kościoła do jasnego określenia stosunku w tej sprawie.

Co zrobimy z tą Irlandią? Kto dzisiaj oddaje głos motłochowi? Wiadomo, ze referendum jest upośledzoną formą decydowania! Klasa urzędników i parlamentarzystów wie przecież lepiej! Jak oni mogli przeciwstawić się światłemu traktatowi? I co teraz z tym zrobić?

Szczerze powiedziawszy, przeraziło mnie pytanie, co dalej z traktatem, gdy został on odrzucony przez Irlandię. Perspektywy, jakie nasze media i nasi politycy rozpostarły przed widzami dobiły moje resztki nadziei na rozsądną i demokratyczną Europę. Trzeba by powtórzyć to referendum tyle razy ile trzeba, by wynik był mądry - tzn. zgodny z naszym interesem! Czyżby CCCP zastąpiono CECP ?

Brukselscy biurokraci mogą się jedynie cieszyć, że referendum zostało dopuszczone jedynie w Irlandii. Co by to było, gdyby większość obywateli UE opowiedziała się przeciwko? W najbliższej przyszłości w Wielkiej Brytanii trybunał orzeknie, czy parlamentarna ratyfikacja traktatu jest zgodna z brytyjską konstytucją. Może i tam trzeba będzie odwołać się, o zgrozo, do demokracji.

Obywatele Irlandii nie głosowali, w istocie, przeciwko traktatowi - w zasadzie nikt tego traktatu nie poznał (włącznie z czołowymi politykami). “Nie” powiedziane jest przeciwko formułom rządzenia Unią oraz przeciwko tworzeniu super-państwa. Jest po prostu za wcześnie - dajmy sobie czas, by do siebie nawyknąć i “pokochać” (zgodnie z doktryną Tuska) zanim powiemy sakramentalne “tak”.

Myślę, że pokolenie mojego wnuka będzie na to gotowe!

Grzegorz Napieralski został nowym szefem SLD ! Umarł król, niech żyje król !

W jakiej sytuacji jest dzisiejsze SLD? - niewątpliwie w kryzysie! Wybór Napieralskiego, człowieka bez większych lewicowych korzeni zdaje się być najlepszym świadectwem, że ta formacja sama zgubiła korzenie! SLD nie myśli z pewnością jak dawna PPS, przestała już myśleć jak PZPR ! Postulaty społeczne sprowadziły się do reprezentowania mniejszości seksualnych oraz promocji swawoli w zakresie dysponowania ludzkim życiem. W zasadzie problem równości ekonomicznej i społecznej czy alienacji robotników zniknął z perspektywy polskiej lewicy. Twarze lewicy, jak Środa, Senyszyn czy Biedroń, nie rokują dobrze temu ugrupowaniu.

Jaka jest jego przyszłość? Niewątpliwym guru nowego szefa SLD jest Zapatero z jego hiszpańskimi doświadczeniami. Mieliśmy zapowiedzi premiera o “nowej Irlandii”, lewicy może chodzić o “nową Hiszpanię”. Tylko czy Polacy chcą sie stać obyczajowo hiszpańscy - ostatnie kilka lat pozwalają wątpić. Biorąc do tego trendy “prawicowienia” europejskiego elektoratu, hasła przewodnie Napieralskiego mogą zamiast żaglami stać się kotwicą lewicy.

Maj wciąż trwa!

To z pewnością radosna nowina. Wystarczy popatrzeć na przyrodę. Wybuch życia nabrał kształtów dwudziestolatki. Jedno co smuci to mdlejące z przejrzenia kwiaty bzu. Ten symbol wiosny zaczyna straszyć kikutami dojrzałości.

Człowiek w istocie podobny jest do krzewu bzu. Ma korzeń, łodygę, liście i w końcu przepiękne kwiaty.

Kwiat piękny i powalający zapachem to jego ciało. Ciało, które jak kwiat bzu piękne jest przez chwilę. Warto się tą chwilą zachwycić. I chwila mija.

Liście bzu, choć rzadko zauważane - przytłoczone wspaniałością kwiatów, też są piękne. Gładkie, kształtne. Są jak psyche. Nasza osobowość i charakter, jak liście bzu, są piękne i ich piękno widać dłużej niż piękno kwiatów. I one jednak z nadejściem jesieni opadają.

Na łodygę a tym bardziej korzeń najmniej się patrzy, nie mówiąc o zachwycie. Gdy jednak nadejdzie zima, śmierć, tylko one pozostają i od nich jedynie zależy czy wiosną zachwycą nas liśćmi i kwiatami.

Korzeń jest jak dusza. To ona pozwoli nam zakwitnąć, gdy minie zima, śmierć.

Ostatnie wyniki badania opinii publicznej informują, iż sześciomiesięczne rządy ekipy Donalda Tuska skutkują niemal 50% poparciem. W pierwszym odruchu, człowiek uczciwy powinien staną do kolejki z gratulacjami - mamy w końcu dobry, skuteczny rząd.

Tak uczyniłbym z pewnością, gdyby nie kilka wątpliwości. Skąd bierze się takie poparcie? “Rząd zapowiedzi” - tak nazwałbym obecnie rządzących. Cięgle słychać, czego nie uczynią (ostatnią zapowiedzią jest plan oddłużenia szpitali). Zazwyczaj jednak nic się nie dzieje. Premier uśmiecha się z miłością, a jego ministrowie objawiają swoje nieudane pomysły. Wystarczy niewielka krytyka społeczna (bo na wielki krzyk żadne media sobie nie pozwolą) i pomysł schodzi z agendy. Rząd rakiem wycofuje się nawet ze swych sztandarowych pomysłów (np. odbiurokratyzowanie, liberalizm).

Rządzący chyba wzięli sobie do serca zasadę przekory Adamieckiego. Postanowili nic nie robić, by nie wywoływać oporu. Widocznie już żyjemy w kraju piękna, mądrości i dobrobytu, w którym lepiej niczego nie zmieniać, by zepsuć.

Poczekam jeszcze z rok lub dwa, i może wówczas pobiegnę z gratulacjami!

P.S. Ciekawe, jak zachowywałyby się media, gdyby Giertych wystąpił z propozycjami obecnej p. minister, a Ziobro ograniczał dostęp do zawodów prawniczych jak Ćwiąkalski.

Od nieco ponad 34 lat oglądam ten świat. Trochę już widziałem! Trochę doświadczyłem! Ciągle jednak tak wiele rzeczy mnie zadziwia!

Czasami zadziwienie światem jest oznaką świeżości. Życie bez zadziwienia jest pozbawione smaku! Dobrze jednak, jeżeli zadziwiamy się pięknem, dobrem, prawdą. Gorzej zdecydowanie, jeżeli nasze emocje skierowane są ku głupocie.

Niby przerośnięci jesteśmy pop-kulturą, postmodernizmem, relatywizmem, rzeczywistością wirtualną, światem medialnym i kilkoma jeszcze śmieciami. A jednak, błądzenie po odmętach nierozsądku powinno budzić negatywne reakcje.

Zastanawia mnie, jakie dalekosiężne konsekwencje będzie miało dla ludzkości porzucenie pytań o piękno, dobro i prawdę. Jak dalece jeszcze musimy błądzić, żeby się obudzić? Czy zdążymy się obudzić? Czy zrozumiemy, że tych wartości trzeba szukać, choćby przez całe życie nie znalazłoby się odpowiedzi?

Nie są to słowa osoby zanurzonej w żalu i desperacji. Mój nastrój jest co najmniej dobry, pogoda piękna, dzieci zdrowe. Dzisiaj jednak, jest Święto Ducha Prawdy i Mocy. Jeżeli odrzucimy Jego Prawdę pozbawimy się Jego Mocy.

Od pewnego czasu jesteśmy świadkami nerwowego przeorientowania polskiej lewicy. Z ugrupowania udającego symbol “starych, dobrych czasów” wyłania się nowa hydra. Stare hasła w połączeniu z aferami ludzi lewicy dały dwukrotną porażkę parlamentarną. Lewica stoi na skraju przepaści, a chcąc się stamtąd wyrwać szamocze się spychając jeszcze bardziej ku nieuniknionej klęsce. Można by oczywiście wrócić do praktyk dobrej, przedwojennej lewicy, ale… dzisiejszym rozwiązaniem kryzysu tożsamości ma być anty-katolicyzm. Ostatnie sondaże opinii publicznej wskazują, że dla lewicy nie ma miejsca w parlamencie. Wyborcy chcą podzielić mandaty wyborcze między  PO i PiS. Lewica próbuje narzucić nową linię podziału. Chce stać się drugim biegunem walki politycznej spychając wszystkie pozostałe partie po stronie “katolickiej” sama stając się obozem “anty-katolickim”.  Owa katolickość jest jedynie symbolem tradycyjnego kształtu społeczeństwa. Lewica ma na swych sztandarach homoseksualistów (ich dążenia do równych praw z tradycyjnym małżeństwem - w tym adopcja dzieci) oraz aborcję (z pomocą Rady Europy chcą przemianować zabijanie dzieci na prawo kobiety do wolności). Obecne zapowiedzi “uczenia się od Hiszpanów, jak walczyć z zapędami biskupów” i “tworzenia lewicowego raportu nt. nadużyć księży” zapowiada otwartą wojnę z Kościołem - stawką są głosy w wyborach.

Czy Polska potrzebuje lewicy? Z pewnością tak! Lewicy, która walczy o prawa wykluczonych i słabych! Lewicy, której od kilkudziesięciu lat już nie ma! Lewicy, która mogłaby wrócić do swych początków! Ten kierunek, to gwóźdź do trumny polskiej lewicy!

Prezydent Lech Kaczyński, po spotkaniu z premierem Donaldem Tuskiem, oświadczył, iż zgadza się na ratyfikację Traktatu Lizbońskiego w wersji rządowej bez jakichkolwiek dodatkowych zabezpieczeń.

W sumie, owe zabezpieczenia nie miałyby w zasadzie żadnego znaczenia - były jedynie symbolem niepełnej zgody na zapisy traktatu. Zresztą symbolem udawanej niezgody.

Czy elektorat PiS-u poczuł satysfakcję z takiej formy oporu? Jeśli tak, to zaiste zacznę się wstydzić, że do niego należałem. Mam nadzieję, iż większość z nas, niegdysiejszych zwolenników tej partii, zauważyła farsę i fałsz tego spektaklu politycznego. Nikt nie mówił o najtrudniejszych kwestiach - deprecjacji siły oddziaływania Polski w Parlamencie Europejskim oraz osłabienia suwerenności naszego kraju w zakresie polityki zagranicznej. Ślizgano się po powierzchni tematów natury moralno-obyczajowej.

PiS odegrał rolę: “chciałabym, ale sie boję”.  Żenujące!

Kilka słów na temat nauczycieli. Nie chciałem narzekać, ale odbyłem dzisiaj rozmowę z pewnym dyrektorem szkoły - rozmowę, która uświadomiła mi, jak pauperyzacja ekonomiczna nauczycieli wpłynęła na spostrzeganie osób wykonujących ten zawód.

Jestem nauczycielem przedmiotów ekonomicznych, prawnych i logistycznych. Na rynku edukacyjnym bardzo brakuje nauczycieli logistyki. W zasadzie, prawie każda szkoła ma z tym problemy, bo wykształcony logistyk w szkole nie będzie pracować - w przedsiębiorstwie otrzymuje n-krotność uposażenia nauczycielskiego.

Dzisiaj zadzwonił do mnie dyrektor jednej ze szkół kształcących w kierunku logistyczno-spedycyjnym. W rozmowie stwierdził, że zdaje sobie sprawę z niewysokich stawek, ale bardzo mu zależy bym poprowadził zajęcia … dlaczego? … bo jak ja się nie zgodzę, to będzie musiał poprosić “fachowca” i mu zapłacić sowicie. To nic, iż mam bogate doświadczenie zawodowe - byłem pracownikiem Akademii Ekonomicznej w Poznaniu i konsultantem w firmach doradczych - jestem “nauczycielem”, więc nie trzeba mi płacić normalnie.

Ze względu na dziwne przepisy oświatowe, pracując 11 rok w edukacji mam wynagrodzenie 950 zł. netto za etat. Czy mam się dziwić temu dyrektorowi? Skoro pracuję w szkolnictwie, to pewnie jestem kiepskim fachowcem!

W szkole, w której uczę pracuje około 80 nauczycieli - z tego ponad 75% stanowią kobiety. Przyczyna jest prosta! Nauczanie to praca społeczna i hobby dla kobiet, które chcą mieć wakacje (czas dla własnych dzieci) oraz mężów pracujących za pieniądze.