Rada Europy rozpatrzy wniosek austriackiej lewicy, by przywołać do porządku niektóre kraje europejskie (w tym: Polskę), ażeby przestrzegały praw człowieka, tj. umożliwiły kobietom aborcję na żądanie i za państwowe pieniądze.
Głosowanie odbędzie sie 16 kwietnia.
Do głowy przychodzi mi jedynie następujący fragment z Apokalipsy ( ciekawe, że swój post-synodalny dokument o Europie “Ecclesia in Europa” Jan Paweł II oparł na rozważaniach Apokalipsy).
I ujrzałem Niewiastę siedzącą na Bestii szkarłatnej,
pełnej imion bluźnierczych,
mającej siedem głów i dziesięć rogów.
A Niewiasta była odziana w purpurę i szkarłat,
cała zdobna w złoto, drogi kamień i perły,
miała w swej ręce złoty puchar pełen obrzydliwości
i brudów swego nierządu.
A na jej czole wypisane imię - tajemnica:
“Wielki Babilon.
Macierz nierządnic i obrzydliwości ziemi”.
Dzisiejszy “Dziennik” opisuje przypadek państwa Johnsów, którym brytyjski urząd odmówił prawa do adopcji ze względu na poglądy. Owo małżeństwo wychowało już 4 swoich dzieci oraz 18 sierot (sic!). Nie mozna im chyba odmówić doświadczenia i dobrej woli. Można by się domyślać, jakie to patologiczne poglądy mogłyby być podstawą do takich decyzji - pedofilia, dzieciożerstwo :), sadyzm, itp..
Nic z tego! Jedyną niedyspozycją tego małżeństwa była decyzja, iż nie chcą przekazywać swoim dzieciom poglądu jakoby homoseksualizm był dobry. Są zielonoświątkowcami i ich poglądy oparte są na Biblii, która głosi inaczej. W rozmowie z urzędnikami dalecy byli od oskarżania czy potępiania. Nie chcieli jedynie przekazywać innym poglądów, których nie podzielają.
Zanosi się na to, iż jedynie wspomnienie Ewangelii stanie się wykroczeniem a używanie słowa “grzech” równoznaczne będzie dyskryminacji. Tylko o czym ksiądz będzie mógł powiedzieć w homilii?
P.S. Informacji nie sprawdziłem osobiście, ale jeśli wierzyć autorowi wspomnianego artykułu, trybunał w Strasburgu zdecydował, iż odmówienie parze homoseksualnej prawa do adopcji jest przejawem dyskryminacji. Jeśli to nieprawda, prosze mnie uszczypnąć, bo chciałbym się szybko obudzić!
Jakiś czas temu zastanawiałem się, czy jestem konserwatystą. Trudno było mi określić jednoznacznie swoje poglądy.
Poniższy opis burke’owskiego konserwatyzmu jest mi bardzo bliski. Jedyny postulat, z którym się nie zgadzam dotyczy dostępności broni palnej.
” Doktryna polityczna stworzona przez brytyjskiego polityka Edmunda Burke`a, który pod wpływem wydarzeń Wielkiej Rewolucji Francuskiej zaczął krytycznie podchodzić do - jego zdaniem - oderwanych od rzeczywistości i nazbyt optymistycznych postulatów oświeceniowego liberalizmu.
Zapoczątkowany przez Burke`a nurt myśli tradycjonalistycznej odrzucał rewolucję jako metodę dokonywania zmian. Dla konserwatystów najważniejsze jest by stosunki społeczne, a także kształt ustrojowy państwa wynikały z tradycji poddanej powolnym zmianom ewolucyjnym. Wykluczona jest wszelka ingerencja, która miałaby naruszać istniejące od lat zasady jakimi rządzą się wspólnoty (dla konserwatystów najważniejszą wspólnotą jest rodzina).
Burke opowiadał się za wolnym rynkiem jako efektem naturalnej ewolucji sposobów produkcji i wymiany dóbr, choć do pewnych jego aspektów sprzecznych z tradycjami brytyjskimi (np. do handlu ziemią) zgłaszał zastrzeżenia.
Dzisiejsi konserwatyści kontynuujący program Burke`a zbliżają się poglądami do konserwatywnych liberałów, choć są od nich mniej pryncypialni w kwestiach związanych z polityką gospodarczą, a znacznie większy nacisk kładą na sprawy obyczajowe.
Typowe postulaty konserwatystów
- prywatyzacja większości należących do państwa przedsiębiorstw (poza tymi o znaczeniu strategicznym)
- obniżenie i uproszczenie podatków
- likwidacja prawnych ograniczeń dla działalności gospodarczej (zezwoleń, koncesji, etc…) i zmniejszenie ilości urzędników państwowych
- ograniczenie udzielania przez państwo pomocy społecznej (zasiłki dla bezrobotnych, etc…)
- ułatwienie dostępu obywateli do broni palnej
- represyjna polityka karna
- restrykcyjne prawo antyaborcyjne
- ochrona suwerenności państwa
- wspieranie szczególnej pozycji rodziny (poprzez ulgi podatkowe, sprzeciw wobec rejestracji związków osób tej samej płci) “
/ http://mojapolityka.pl/doktryny_polityczne/konserwatyzm.html /
Zachęcam do refleksji!
Sam muszę bliżej poznać założenia tego nurtu.
Rząd premiera Tuska osiągną w końcu bezdyskusyjny i spektakularny sukces - otrzymaliśmy od USA kopię dokumentu Wilsona. Nie możemy być bierni w tej sytuacji. Uważam, iż koniecznie należy przekazać Stanom Zjednoczonym nasz dar przyjaźni - ksero aktu urodzenia Tadeusza Kościuszki.
Nie wiem, czym bardziej zasłużyliśmy na dar ze strony naszych przyjaciół - czy zgodą na tarczę anty-rakietową czy może uznaniem niepodległości Kosowa.
Oszołomiony rozmiarami sukcesu, rozmyślam jedynie jaki byłby godny przybytek dla tej relikwii narodowej.
W Stanach Zjednoczonych pojawił się “nowy” kandydat na prezydenta - przedstawiciel Zielonych, anty-korporacyjny Ralph Nader. Jego szanse są niewielkie. Znaczenie jego kandydatury może być jednak duże. Jako kontestator porządku gospodarczego wszechobecnego w globalnej ekonomii - korporacjonizmu, może odebrać kilka procent głosów Demokratom. Obama i Clinton mogą odczuć to w niedalekiej przyszłości. Życzę McCainowi, by te potencjalne kilka procent przeważyły szalę jego zwycięstwa.
P.S. Podziwiam wytrwałość - to jest już czwarta próba 74 letniego Nadera. Może kiedyś, tak jak wytrwałemu Andrzejowi Gołocie, uda mu sięskok na fotel.
Sprawa Kosowa jest papierkiem lakmusowym integralności i sprawności Europy. Brak jednego stanowiska Unii jest świadectwem wobec świata, że w istocie stanowimy jedynie tymczasowe, merkantylne skupisko państw europejskich (w końcu sprawa dotyczy Europy). Uważam, że Unia jako twór pan-europejski jest dziejową szansą, która powoli przegrywamy. W obszarach wymagających głębszej jedności rozchodzimy się (np. wolnorynkowy jednolity rynek, polityka zagraniczna), a chcemy narzucić jednolitość tam, gdzie jest to absurdalne (kultura, obyczajowość). Mam wrażenie, iż decyzje państw członkowskich świadczą o świadomości ww. tymczasowości UE i zakrojone są na wzmocnienie swojej pozycji po jej rozpadzie.
Decyzje w sprawie Kosowa należą do takich właśnie. Gra interesów USA i Rosji jest główną wytyczną decyzji w tej sprawie.
Co do pośpiesznych deklaracji polskich władz: Pośpiech w tej kwestii jest dalece niepokojący. Głos Polski jest na arenie międzynarodowej co najwyżej symboliczny. W tak wątpliwej kwestii wysunięcie się przed szereg może przysporzyć nam wrogów, a z pewności nie przyniesie nam korzyści (abstrahuje tu od merytorycznej oceny sytuacji - osobiście uważam, że uznanie niepodległości Kosowa jest błędem).
Po niewyobrażalnie długiej przerwie wracam do pisania. Z letargu wybudził mnie p. Karol Zawieja. W swoim komentarzu do moich wątpliwości o istotę konserwatyzmu zwrócił moją myśl w stronę takich wartości jak patriotyzm, tradycyjny model rodziny i stosunków społecznych i uznanie wartości prywatnej jako najbardziej odpowiadającej naturze człowieka. Co do powyższych wartości, mogę uznać, że je podzielam. Jednak postawione przeze mnie pytania nadal pozostają bez odpowiedzi. Wiem, że muszę się z tym sam uporać.
Jeśli natomiast chodzi o patriotyzm to rozumiem go dwojako: w pomyślności kraju i narodu. Moim zdaniem, te aspekty polskości nie są tożsame i warto o tym pamiętać. Chodzi o to, że tam, gdzie myślimy o narodzie emocje są tak silne, że czasami działamy wbrew krajowi jak i samemu narodowi. Nie możemy zacietrzewiać się w naszej pewności, co do dobra. Dla dobra narodu, broniąc własnego stanowiska musimy respektować zdanie innych.
Za komentarz Panu Karolowi serdecznie dziękuję i pozdrawiam
W dzisiejszej nauce Benedykt XVI wezwał wszystkich chrześcijan do życia umiarkowanego w używaniu. Nieumiarkowanie konsumpcji określił jako skutek braku nadziei. Chrześcijanie maja podstawy do nadziei. Umiarkowanie jest nie tylko cechą ascetów, lecz również drogą do zbawienia wszystkich wierzących. Niezwykle cieszę się, że od chrześcijan zaczyna się tego wymagać. Taki stosunek do dóbr tego świata przestał być dziś zalecaną cnotą ewangeliczną, zaczął być nakazem sumienia.
Prawosławny arcybiskup Jeremiasz stwierdził, że obecnie w zasadzie prawosławni i katolicy utwierdzeni są, iż stanowią jeden Kościół. Mało tego, wyraził opinię, że większość Kościołów Prawosławnych jest gotowych uznać Biskupa Rzymu za “pierwszego spośród równych”. Pragną jedynie zachować odrębność jurysdykcyjną. Co to oznacza? Oznacza tyle, że jak Bóg da, to za naszego życia znów będziemy w pełni razem. Można się popłakać ze szczęścia. Żeby do tego nie doszło, przestanę pisać.
Dzisiejszy incydent w Sejmie RP budzi duże zaniepokojenie. Osoba dzierżąca wysokie stanowisko w strukturze organizacyjnej sejmu postawił swoim zachowaniem tezę, z którą zgodziło się już wiele krajów. Chodzi o to, by nie składać sobie życzeń z okazji świąt Bożego Narodzenia, lecz świąt grudniowych. W tym miesiącu obchodzi się bowiem wiele świąt np. Święto Hanuka. Tu nie chodzi o nomenklaturę świąt; tu chodzi o tożsamość narodu polskiego. Nie chodzi o to, abyśmy nie zauważali świąt żydowskich (ostatnie święto Hanuka zostało w sejmie uczczone); chodzi o to byśmy zatracili własną tradycję a w końcu zgodzili się na internacjonalne rozwiązania “Wielkiej Europy”. Róża Luksemburg zapewne ucieszyła się z tej inicjatywy. Nie możemy pozwolić na takie inicjatywy, tymbardziej, że najprawdopodobniej, że jest to początek całej kampanii urabiania naszych umysłów. Zachęcam do przesyłania protestów w tej sprawie do Marszałka Sejmu p. Bronisława Komorowskiego na adres: listy@sejm.gov.pl
